Adresje: Karel de Stoute

Op 27 december, midden tussen Kerst en Nieuw werd ik 29 jaar. En ja, ik weet het, er wordt in die dagen al heel wat gevierd, gegeten en gedronken. Toch sta ik erop dat mijn verjaardag niet zomaar tussen de mazen van het feestnet verdwijnt.  En bij feesten hoort nu eenmaal lekker eten! Met volle goesting trokken we richting Karel de Stoute, ik had opgevangen dat chef Thomas De Muynck er goed bezig is, dus was razend benieuwd.

karel de stoute bisBij het binnenkomen in het eeuwenoude historische pand in het Gentse Patershol waan je je direct in een gezellige huiskamer. Het is een eerder klassiek, beetje rustiek interieur maar desalniettemin perfect sfeervol en warm, zeker als je op een gure winterse zaterdagavond komt aanwaaien. We worden verwelkomd met een aperitief van het huis: Champage met een scheutje Gentse Roomer, vergezeld van lekkere amuses.  Lees verder

Advertenties

Bitterzoet – Zonhoven

Dat het gezellig zou worden was een feit. We waren met de voltallige familie een weekend op stap in het verre Limburg. Traditioneel hoort bij dit soort weekends een etentje met de ganse bende in een goed restaurant. Ik dacht wel dat we onze goesting zouden vinden bij Bitterzoet in Zonhoven. Dit is een bierrestaurant dat de brouwsels van kleine Belgische brouwerijen centraal zet. Er wordt een bierdegustatiemenu aangeboden voor rond de 50 euro.

Chef Hilaire Spreuwers nam deel aan Jong Keukengeweld, een kwaliteitslabel zegt mijn ervaring. Ook is de chef niet alleen chef maar eigenlijk bouwkundig tekenaar. Hij leerde het culinaire vak in avondopleiding, toch wel een weloverwogen keuze me dunkt. Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld.

Bitterzoet - Interieur
Bitterzoet – Interieur

Bitterzoet is gevestigd in een gerestaureerde hoeve. Bij het openen van de deur schrok ik wel even. Was dit het restaurant van een veelbelovende jonge chef? Het interieur lag me niet zo…Het leek me een haastig samenraapsel. Op de tafels trokken de zwarte vilten onderliggers met barokke krullen onze aandacht. In de vuilnisbak ermee! Maar goed, we waren gekomen om te tafelen.

Ons aperitief bracht Malheur, een champagnebiertje. En Malheur was het. De ober had een onstabiele hand en morste een volledig glas Malheur over mijn moeder. Er heerste meteen grote verwarring en de ober in kwestie wist zichzelf niet echt een houding. Een excuus kon er ook niet vanaf. We kregen wel wat verse servietten en na even aandringen werd mijn moeder ook geholpen met het drogen van haar jurk.

Amuse met Livar - Pommes Moscovite - Rode Poon
Amuse met Livar – Pommes Moscovite – Rode Poon

Dan wel malheur in het glas, geen malheur in de borden. De amuses maakten terstond veel goed. Ravioli van wortel met kokkels en schuim van citroengras en een hapje met buikspek van Livar, krokant gebakken vlees met weelderige smaak (Limburgs kloostervarken – www.livar.be). Beide amuses waren vernieuwend, fijn en mooi gepresenteerd. Gelukkig een clash met de eerste indruk.

De culinaire toon was gezet. Het voorgerecht oogde hip en innoverend. Deed me spontaan denken aan de nieuwe Scandinavische keuken. De Pommes Moscovite waren witte keitjes, minimalistisch gepresenteerd met zwarte lompviseitjes en bieslook. De keitjeslook werd verkregen door de aardappelen met gekruide eetbare klei en calcium te bestuiven en ze vervolgens vijf uur lang te laten inbakken. Curieus en interessant proces, met mooi en lekker resultaat.

Bieren
Bieren

Ook het tussengerecht van pompoen, rode poon en eendenlever was smullen. Mooi gedresseerd bord waarin de smeltende eendenlever samenvloeide met de perfect gebakken vis. Over de biertjes die telkens bij de gerechtjes werden geserveerd kan ik helaas weinig zeggen. Ik was tot Bob gebombardeerd en moest het stellen met wat water. De disgenoten hadden wel veel lof over wat ze in het glaasje kregen.

Als hoofdgerecht koos ik voor de rog met kappertjes, groene, kool, pastinaak en waterkers. Ik kreeg een groot stuk vis dat klassiek was bereid. De mannen die het vlees kozen kregen filet van Mexicaanse dravers, wit & rood loof en doperwten. Beide gerechten waren zeer degelijk maar zouden net zo goed in de betere brasserie geserveerd kunnen worden. Smakelijk, maar geen waw-gevoel.

Rog - Filet van Mexicaanse dravers - Dessert
Rog – Filet van Mexicaanse dravers – Dessert

Het dessert gaf dat dan weer wél. We kregen de zoete exotische smaken van mangoijs en verse passievrucht, afgewisseld met frisse geleiblokjes gemaakt van groene thee. De plantaardige citrussmaak van de thee sloot naadloos aan op de sterke zoete smaken van het fruit. Een vinnig en prettig dessertje.

Besluit: zeer lekker gegeten. Prijs-kwaliteit is het bierdegustatiemenu bij Bitterzoet een échte aanrader. Er zit muziek in de borden, er wordt vernieuwing gebracht en het concept van een biermenu is leuk – en houdt dit menu voor een stuk ook betaalbaar. Echter, wat in het bord ligt clasht met de omkadering. Zowel aan het interieur, de sfeer als de bediening valt nog veel bij te schaven. Eens dat ook op koers zit ligt er een mooie toekomst voor Spreuwers en zijn team in het verschiet.

Schatteman – Hertsberge

Schatteman – Hertsberge

Er werd mij ingefluisterd dat Gregory Schatteman een sterk opkomend culinair talent is. Dit moest getest worden. Met een bende jeugdige lekkerbekken trokken we de bossen van Hertsberge in om er bij Schatteman het menu ‘Jong Keukengeweld’ uit te proberen.

Bij het binnenkomen deed het interieur van deze klassiek landelijke villa wat ouderwets aan. Gelukkig maakte de warme ontvangst van gastvrouw Marieke en haar team veel goed. Ook de kaart oogde veelbelovend.

Amuses vergezelden het huisaperitief en waren velerlei. Een praline van rode biet met een smeuïge vulling van forel barste open in de mond en was een waar smaakbommetje. Er volgden nog watermeloen met parmezaanroom en basilicum, preskop met brocolli & pickels en erwtencrème met geroosterde ui. Streekingrediënten prettig en pittig gecombineerd, we waren gecharmeerd!

Het voorgerecht ging op dit elan verder. De combinatie van de zilte sashimi van zeebaars met de bitterzoete radijs, zachte advocado en heerlijk zoute dashi, was mijn hoogtepunt. Met veel geduld legde de gastvrouw ons uit dat dashi een soort Japanse bouillon van gerookte tonijn en soja is. Boeiend om nieuwe smaken te ontdekken.

Het hoofdgerecht van eend met pruimen en pinda was wat braver. Luchtige aardappelmousseline met een kroketje van de billen van de eend vergezelden dit hoofdgerecht en zorgden voor wat extra punch. Degelijk maar niet memorabel.

Dessert werd geskipt, unaniem kozen we voor de kazen van kaasmeester Haspeslagh (Oostende). Het kaaskarretje kwam aangerold en hield halt bij elke disgenoot. De gastvrouw gaf eenieder met kennis van zaken uitleg over het royale assortiment.  Het was prettig en lekker natafelen, al misten we een passend glaasje wijn.

Schatteman biedt een fijne en ambitieuze keuken. Lichte gerechtjes met seizoensgebonden ingrediënten sieren de kaart en zorgen voor een variatie aan smaken op het bord. Het zachte prijsje van dit speciale menu was prettig voor onze jeugdige portemonnee. Spijtig dat weinig mensen hun weg naar Schatteman lijken te vinden. Het restaurant zat op zondagavond slechts halfvol. Misschien te diep verscholen in die Hertsbergse bossen?

http://www.restaurantschatteman.be